فهد وديما (الحلقة 59)
حلقة 59
اسامة / هشششش اهدىبسمة / كنت هموت من فكرة انى اخصرك و حضنة اسامة اوى ومش عوزة تسيبو وبتبكى وبيدخل سراجوبيشفهم هم الاتنين وهم حضنين بعض سراج / بسمة وبسمة بتبص لاسامة وبتبعد عنو وبتبص لسراجسراج / انتى كويسةوبسمة بتهز برسها بنعم سراج / احنا قبضنا علية خلاص يعنى مفيش اى خطر عليكو سراج بيبص لاسامة اوىسراج / بسمة ولدتك كلمتنى النهاردة علشان موبيلك مققول وكانت قلقانة اوى عليكى خدى موبيلى وروحى كلميهاوبسمة بتبص لاسامة وسراج وحسة ان سراج بيحاول يخرجها من الغرفة و بتاخد موبيل سراج وبتخرج
سراج / حمدالله على سلمتك/ الله يسلمكسراج / انت عاوز اية منها/ من ميينسراج / انت عارف انا بتكلم عن ميين بالضبط بص باة علشان انا تعبت منك انت واخوك اسمعنى كويس بسمة انا بعتبرها اختى بالضبط والى هيازيها يباة بيازينى انا والى بيزعلها يباة بيزعلنى انا وانا باة زعلى وحش اوى اوى/ افهم من كدة انك بتهددنى يعنىسراج / اجبلك من الاخر باة اخوك دمر حياة ديمة ومش هسمحلكو انكو تكررو دة مع بسمة ماشى/ انا و بسمة بنحب بعض واناسراج / وانت مدمن وتافة وعديم الشخصية وانا مش هسمحلك تقرب منهاوبتدخل بسمة وبتبص لاسامة وسراج اوىسراج / كلمتى ولدتكبسمة / اةوسراج بياخد الموبيل سراج / زيارة المريض لزم تكون قصيرة علشان يرتاح يلا خلينى اوصلك قبل ما اروح المكتب ريم مستنيكى هناك والكل قلقان عليكىوسراج بياخد بسمة ولسة هيخرجو واسامة بيمسك ايد بسمة وسراج بيتعصب ولسة هيروح لاسامة وبسمة بتقف قدمهبسمة / سراج لو سمحت
سراج / مستنيكى فى العربية متتاخريش وسراج بيخرج وبسمة بتروح تقف قدم اسامة/ انا بحبكبسمة / وانا كمان بحبك/ خليكى معايابسمة / وانا مش قدرة ابعد عنكواسامة بيحضنها اوى وبسمة بتبكىفهد فى الشركة قاعد مستنى السكرتيرة تسمحلو بالدخول وفى موظفيين فى الشركة عرفيين فهد وبيبصو علية من وقت للتانى ومش عرفيين ازاى فهد جاى يطلب شغل فى الشركة
والسكرتيرة بتسمحلو بالدخول وبيدخل وبيسلم على المسؤال وبيتكلمو مع بعضفهد / انا عندى خبرة كبيرة فى مجال الصناعة وانا كمانالمسؤال / انت جاى تضحك علينافهد / لية بتقول كدة يا فندم بسالمسؤال / عاوز تفهمنى انك جاى تدور على وظيفة عندنا احنا ولا انت صعبان عليك ال ٢٠ ٪ الى بنخدهمفهد / انا مش فاهم تقصد ايةالمسؤال / انا افهمك انت وشركاتك بتمتلكو السوق بنسبة٧٠ ٪ واحنا ٢٠٪ والشركات الصغيرة ١٠٪ صعبان عليك تسبلنا ٢٠٪دوول وجاى تضحك علينا علشان تاخد السوق كلو على حسابك صحفهد / انا دلوقتى معنديش اى صلة بالشركات انا سبت الشغل وسبت كل حاجة وره ظهرى وجاى اطلب وظيفة زى زى اى حد عادىالمسؤال / انا معنديش وظيفة ليك هنا فى الشركةوفهد طبعا مدايق اوى ومتعصب وبيخرج من الشركةديمة فى المستشفى وقلقانة اوى وقاعدة مع الحجة خديجة ورودى فى الغرفة وخديجة بتبص لديمة وبتشوف انها قلقانة اوىخديجة / اية يابنتى مالك انتى من بدرى شكلك قلقانة اوىديمة / انا لا مفيش بس فهد اتاخرخديجة / متقلقيش زمانو جااىديمة / لا انا قلبى مش متطمن علشان يبنى مستقبلنا و دمعها بتنزل وبتحكلهم على كل حاجة حصلت معاهمخديجة / يااة انتو الدنيا لعبت معاكو لعبة كبيرة بس انتو لزم تتمسكو ببعض يا بنتىديمة / انا هخرج شوية مش هتاخر و بتخرج على جنينة المستشفى وبتشوف فهد قاعد بعيد وبتروح علية بسرعة/ فهد وفهد مبيردش عليها وقاعد ساكت وديمة بتقاعد جمبو وبتمسك ايدو بحنية وبتبصلو اوى وبتشوف الدموع فى عيونوفهد / انا فاشل انا مقدرتش اعمل اى حاجة لحد دلوقتىديمة / لا متقولش كدة احنا بس محتجيين الحظ يقف فى صفنا وبعديين احنا مش لزم نستسلم بالسرعة دىو بيبصلها اوى وبيحضنها و دموعو بتنزلاسامة بيخرج من المستشفى وبيروح المستشفى الى ولدو فيها وبيدخل وبتكون سعاد قاعد فى الاوضةسعاد /اسامة ابنى فيك اية اية دة
اسامة / متقلقيش يا امى دى حادثة بسيطة وانا كويسسعاد / انا مش عارفة اية الى بيحصلنا بس احنا اتفككنا العيلة الى ابوك كان بيحلم يبنيهااسامة / ماما اهدى شوية متخفيش انا معاكى ومدام فهد احنا مش فرقيين معاة للدرجة دى خلاص هنكمل حيتنا من غيرو
سعاد / لا يا ابنى مقولش كدة على اخوك اخوك مجرووح اوى وانا متاكدة انو هيرجع وابوك هيتحسن
وسعاد بتبكى اوى وبتروح على عبد العزيز
سعاد / اصحى باة يا عبد العزيز اصحى باة انا تعبت
واسامة بيروح عليها وبيخدها فى حضنو
فهد وديمة بيدخلو لخديجة
خديجة / شفتى ان قلقك دة كلو مكنش لة لزووم اهو جة وصحتو كويسة
وفهد بيبص لديمة وهى بتبصلو
خديجة / الدكتور قالى انى ممكن اخرج النهاردة صحتى اتحسنت خلاص
ديمة / النهاردة
فهد / بس انتى شكلك تعبانة لسة
خديجة / انتو هتعرفو اكتر من الدكتور يلا خلونا نمشى
ورودى فرحانة اوى وبتساعد جدتها هى وديمة
جودى فى الاوضة وبتصرخ اوى وبتبكى
وعمر بيدخل عليها ومعاة ابرة فى ايدو وجودى بتخاف منو
جودى / على حرام عليك خلينى امشى باة الحقووونى الحقوونى
وعمر بيديها الابرة بسرعة وبيخرج وجودى بتفقد الوعى
بسمة بتتصل بااسامة بتتطمن علية واسامة بيخرج برة الاوضة بتاعت ولدو
اسامة / وحشتينى اوى لو تعرفى قد اية انا محتجلك اكتر من الاول
بسمة / اسامة انت كويس
و بيبكى وبيحكلها عن ديمة و فهد
بسمة / انا فعلا بتصل بيها بقالى اسبوعيين ومبتردش عليا
فهد و ديمة ورودى وخديجة فى البيت
فهد / حمدالله على سلمتك
خديجة / الله يسلمك يا ابنى
انا مش عرفة اشكركو ازاى على الى عملتوة معايا انا ورودى
رودى / يعنى هنام لوحدى فى الاوضة تانى خليكى معايا
ديمة / انا كمان عندى بيتى ولزم ارجع هو صغيير شوية بس بالنسبالى قصر
و بتبص لفهد وهو بيبصلها
خديجة / ديمة افتحى الدولاب دة وهاتى الصندوق الصغير
وديمة بتروح تجيب الصندوق وخديجة بتفتحو وبتطلع منو مفتيح
خديجة / خد يا ابنى خد المفتايح دى
وفهد بياخد منها المفتايح
/ اية دة
خديجة / ديمة قالتلى انك كنت بتدور على شغل
وفهد بيبص لديمة ومدايق
/ مش فاهم حاجة
خديجة / دى مفتايح المطبعة بتاعت ابنى الله يرحمو خدها وافتح المطبعة وحققلى حلمى انى اسمع صوت مكن الطباعة من تانى يهز البيت
فهد / اسف يا حجة انا
خديجة / دة رجاء منى قبل ما امووت
ديمة / بعد الشر عليكى يا حجة
خديجة / دى حاجة بسيطة يمكن توفى جملكو الى عملتوة معايا انا وبنت ابنى
فهد / يا حجة بس انا مبفهمش حاجة فى الطباعة دى انا
خديجة / مفيش حد بيتولد كبير يا ابنى
وفهد بيبص لديمة علشان يعرف رايها وبيفهم من عنيها انها بتترجاة يوافق
فهد / انا مش عارف اقول اية
خديجة / تعالو معايا يلا
انتى ريحة فيين يا حجة انتى تعبانة
خديجة / لا انا كويسة يلا مفيش وقت كتيير
ديمة /انتى تعبانة لزم ترتاحى
رودى بتروح على جدتها
رودى / تيتة ارتاحى شوية
خديجة بتبكى
خديجة / مفيش وقت عندى يا اولاد
فهد / تقصدى اية ان مفيش وقت
خديجة / الدكتور مكتبليش على خروج انا الى قلتلو انو ميقولش لاى حد انى خلاص مفيش قدمى غير ساعات وبس
ورودى بتبكى وخديجة بتخدها فى حضنها
خديجة / رودى امانة عندكو
فهد / لا مستحيل اكيد فى حل لزم نرجع المستشفى
اسانة فى المستشفى جالس قاعد قدم ولده وبيتكلم معاة وبيشكيلو همو وبيحس بايد ولدو بتتحرك
اسامة / ماما ماما
سعاد بتجرى علية
سعاد / فى اية يا ابنى ابوك مالو
اسامة / بابا كان بيحرك ايدو انا متاكد
و بيجرى بينادى الدكتور بسرعة
فهد / انا هروح اجيب تاكسى
خديجة / اية مستخصرينة فيا انى اسمع صوت المطبعة تانى قبل ما اموت
رودى / تيتة انتى مش هتسبينى لوحدى زى بابا وماما
خديجة بتحضنها اوى
خديجة / حققولى حلمى يا ابنى
و بينزلو للدور الارضى وخديجة بتشاور لفهد على الباب المطبعة
و بيفتح والتراب مغطى كل حاجة فى المكان
وخديجة مبسوطة
خديجة / اللله ريحت المكان زى ما هو انا حسة ان روح ابنى هنا فى المكان
وديمة بتحضن رودى وبتهديها ورودى بتبكى اوى
وفهد بيروح على مكنة الطباعة وبيشفها وبيوصل الاسلاك ببعض وبيشغلها وفعلا بتشتغل
وخديجة مبسوطة وبتروح على المكنة وبتبسها
وبتقع على الارض والكل بيصرخ وبيجرى عليها بسرعة
تعليقات